অসমীয়া   বাংলা   बोड़ो   डोगरी   ગુજરાતી   ಕನ್ನಡ   كأشُر   कोंकणी   संथाली   মনিপুরি   नेपाली   ଓରିୟା   ਪੰਜਾਬੀ   संस्कृत   தமிழ்  తెలుగు   ردو

దేవుని మహిమ

దేవుని మహిమ

boyవిజయ్ 5వ తరగతి చదువుతున్నాడు. చాలా తెలివైనవాడు. చురుకైన వాడు కూడా. బడిలో ఏకాగ్రతతో వింటే ఎటువంటి ప్రశ్నలకైనా జవాబులు చెప్పగల దిట్ట. కానీ, బద్ధకం ఎక్కువ. ఏదైనా కష్టపడకుండా సాధించాలని అనుకుంటూ ఉంటాడు. అందుకే, బడిలో పారాలు సరిగా వినడు.

ప్రతి ఒక్కరికీ చదువు బాగా నేర్పాలనే తపన ఉన్నవాడు మల్లేశం మాష్ణారు. అందుకే, ఎలాగైనా వీడి బద్దకం పోగొట్టాలని మల్లేశం వూషారు భావించాడు. “ఎలాగా అని?” ఆలోచించ సాగాడు. వాడికి బడి, చదువు అంటే ఇష్టమే. క్లాసు ఫస్టు రావాలని ఉన్నా బద్ధకం వలన చదవడంలేదు. కాస్త భక్తి స్వభావం ఉంది. ప్రతి రోజూ ముక్కుపై బొట్టుతో వస్తుంటాడు. దాంతో మాష్ణారుకు ఒక ఐడియా వచ్చింది.

ఆ రోజు సాయంత్రం బడి లాంగ్ బెల్ కొట్టారు. పిల్లలంతా పరిగెత్తుతుంటే," బాబూ, విజయ్ ! ఒక సారి ఇలా రా నానా" పిలిచాడు.

“ఏంటి సార్? " అంటూ చేతులు కట్టుకుని వెనక్కు వచ్చాడు.

"ప్రతి రోజూ ముక్కుపైన ఆ బొట్టు పెట్టుకుని వస్తావేంటి? అడిగారు.

“దోవుడి బొట్టు సార్!" జవాబిచ్చాడు.

"ఆహా! వెరీ గుడ్ ఇంట్లో దేవుని పూజ చేస్తావా?”

“లేదు సార్, మా నాన్న చేస్తుంటే నేను కూర్చుని చూస్తుంటా."

“అవునా..! నీవు చాలా తెలివి గల వాడివిరా!" అనే సరికి, విజయ్ పెదవులపై ముసిముసి నవ్వు మొలిచింది.

"కానీ, పరీక్షలు ఎందుకు సరిగ్గా రాయవు మరీ?" అడిగాడు మాష్ణారు.

వెంటనే విజయ్ మొహం కాస్త ముడుచుకుంది. "మీరు చెప్పే పారాలు నాకు గుర్తుండడం లేదు సార్ ” తల దించుకున్నాడు.

"మీ ఇంట్లో రోజూ మీ నాన్న గారు ఏ దేవుని పూజ చేస్తారు?" అని అడిగారు.

"వేంకటేశ్వర స్వామిని సార్" దేవుని పేరు వినగానే తల పైకెత్తి చిరునవ్వుతో చెప్పాడు.

“అవునా. వెరీ గుడ్ అందుకే నీకు ఇన్ని తెలివితేటలు వచ్చాయన్నమాట." అనగానే, మరలా, ముసిముసి నవ్వులు. " కానీ,నీకొక విషయం తెలుసా? “

“ఏంటి సార్? అది. “

“ఆంజనేయ స్వామికి చాలా శక్తులుంటాయి. ఆయనకు నీలాంటి పిల్లలంటే చాలా ఇష్టం. తెలుసా?"

దేవుని గురించి సారు చెబుతుండడంతో విజయ్కి ఆసక్తి పెరిగింది. వెంటనే, “నిజమా సార్" అన్నాడు.

“ఊ..అంతే కాదు. భక్తిగా ఒక్క రెండు రోజులు పూజ చేస్తే పిల్లలతో మాట్లాడుతాడు కూడా."

"అయితే, నేను చదవకుండా పరీక్షలు రాసి పెట్టమంటే రాసి పెడతాడా? “ తన బద్దకపు ఆలోచన వాడికి తెలియకుండానే బయట పెట్టాడు.

అనుకున్నట్లు జరుగుతుండడంతో, మాష్ణారు ఆనందంతో ఆలోచనలో పడిపోయాడు.

" సార్...సార్...చెప్పండి సార్ రాస్తాడా..? అన్న పిలుపుతో, ఉలిక్కిపడి, “ఆ ఆ...మన ఊరి బయట ఉన్న ఆంజనేయస్వామి గుడికి వెళ్లి అడిగి చూడు. కాకపోతే ఒక నియమం పాటించాలి" అన్నాడు.

studyboyవిజయ్ లో కూడా 'ఇదేదో బాగుందే. పరీక్షలు రాయకుండా,' అనుకుంటూ, " ఏ నియమం సార్? “ఆతృతగా అడిగాడు .

"మంగళవారమే వెళ్లాలి. స్నానం చేసి,కాషాయం బొట్టుతో వెళ్ళాలి. సాయంత్రం వేళ చీకటి పడే ముందు వెళ్ళాలి. ఏకాగ్రతతో దండకం చదివితే మాట్లాడతాడు. "అంటూ నియమాలన్నీ చెప్పాడు.

“అయితే, సరే సార్. వచ్చే మంగళవారం మా అమ్మను తీసుకుని వెత్తాను." అన్నాడు.

“ఊహూహూ.. దేవుడితో మాట్లాడాలనుకునే పిల్లలే వెళ్లాలి. పెద్దవారుంటే స్వామి మాట్లాడడు."

“ఆ..అవునా,సరే, సార్! మా అమ్మకు చెప్పి ఒక్కడినే వెళతాను" అంటూ ఉత్సాహంగా వెళ్ళాడు.

మంగళవారం సాయంత్రం విజయ్ స్నానం చేశాడు. కాషాయం బొటు పెట్టాడు. సారు చెప్పినట్లుగానే సా. 5.30ని.లకు ఊరి బయటనున్న ఆంజనేయస్వామి గుడికి చేరుకున్నాడు. ఆంజనేయ స్వామి దండకం చదివాడు. రెండవ మంగళవారం అలాగే చేశాడు. కానీ, దేవుడేమీ పలకలేదు.

“ఏంటి స్వామీ ? పలకవ. నేను దండకం బాగానే చదివానే “ అన్నాడు.

అక్కడంతా నిర్మానుష్యంగా ఉంది. నిశ్శబ్దంగా ఉంది. “స్వామీ! నీవు పలుకుతావా, పలుకవా? నీవు పిల్లలతో మాట్లాడతావని మా సారు చెప్పాడు. నాకు కోపం వస్తే వెళ్ళిపోతాను." అన్నాడు. అయినా దేవుడు పలుకలేదు. " ఛీ! సారు అంతా అబద్ధం చెప్పాడు “ అనుకుంటూ వెనుదిరిగాడు.

ఇంతలో, “విజయ్!" అన్న పిలుపు గుడిలోనుంచి వినబడింది. ఆశ్చర్యం! పిలుపు వినబడింది. ఆనందం ఉప్పొంగడంతో వెనుదిరిగాడు విజయ్. కానీ, అక్కడ ఎవరూ కనబడలేదు.

“స్వామీ! “వెలిగి పోతున్న ముఖంతో అమాయకంగా అడిగాడు.

“అవునూ. నేనే! ఆంజనేయస్వామిని."

"మరి ఇందాకటి నుండి పలకలేదే?"

“చూద్దాం నీవేమి చేస్తావో నని. చెప్ప బాబూ! నీకేం కావాలీ?”

" నువు కనబడితే గదా, నాకు ఏమి కావాలో అడిగేది?" దిక్కులు చూస్తూ అడిగాడు.

' మేము దేవతలం కదా. కనబడితే తట్టుకునే శక్తి మీకుండదు. నీతో మాట్లాడుతున్నానుగా."

" సరే. నాకు పరీక్షలు రాసి పెట్టాలి. క్లాసులో నేను ఫస్టు రావాలి"

“నేనా? నీవు కదా రాయాలి? “

“అవును.నీవే. నాకు ఏవీ గుర్తుండవు. అందుకని. నువు రాసి నా కోర్కె తీర్చాలి."

"రాస్తాను, కానీ, నాకు మీ పాఠాలు తెలియవు గదా?"

“మా బడికి వచ్చి సారు చెప్పేటప్పుడు విను. “

"అమ్మబాబోయ్! మీ బడికా? ఆ విగ్రహంలో నా రూపం చూశావుగా మీబఢికి వస్తే అందరూ నన్ను అల్లరి చేస్తారు. పైగా నేను రాస్తున్నానని తెలిస్తే, నీకు పేరు రాడు కదా... “

“స్.అవునవును. కరెక్ట్... మరీ ఎలాగబ్బా...?” దీర్గాలోచనలోపడ్డాడు విజయ్.

“ ఆ... ఒక పని చేయ్. రోజు బడిలో విన్న వాటిని వచ్చి నాకు చెప్పేయ్, నేర్చుకుంటాను, పరీక్షల్లో నీ ఫెన్నులో దూరి రాస్తాను “

స్వామి మాటలు విన్న విజయ్కి మొహం వెలిగిపోయింది." సరే. సరే.అలాగే చేస్తా కానీ, ఒకవేళ అక్కడ విన్నవి గుర్తుకు రాకపోతే? “ సందేహం వెలిబుచ్చాడు.

"గుర్తుకు రాకపోతే, పుస్తకంలో చదువుకో. నీకు గుర్తు వచ్చాకే చెప్ప. నీవు పుస్తకంలో చదువుతూ ఉండే నాకు అర్థం కాదు. చదివాక చూడకుండా చెప్పావనుకో. ఇక మరిచిపోలేను." అన్నాడు.

"ఓహెూ! అలాగా...అయితే సరే. స్వామీ!"

"కానీ, ఇవన్నీ ఎవరికీ చెప్పకూడదు. మీ మాష్ణారుకి కూడా. చెప్పావనుకో. నేను రాయను." అన్నాడు.

“ఎందుకనీ? "

“మరి. అందరూ ఇలాగే వచ్చి నన్ను పరీక్ష రాయమంటే, నీవు ఓడిపోతావు కదా! మాష్ణారుకు తెలిసిందనుకో. నీపై కోప్పడతాడు కదా!"

“అమ్మో! కరెక్లే. అయితే, ఎవరితోనూ చెప్పను. సరేనా!" అంటూ, ఆనందంతో పరిగెత్తుకుంటూ ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు విజయ్.

ప్రతిరోజూ విజయ్ గుడికి వస్తున్నాడు. స్వామికి చెబుతున్నాడు. దేవుడు ఊ. కొడుతున్నాడు. నాలుగు రోజుల తర్వాత, “విజయ్! నేను ఊ.కొడుతుంటే నావు గుర్తుండడం లేదు. నీవు చెబుతూ ఉండు. నేను వింటూ ఉంటాను. మాట్లాడితే నాకు గుర్తుండవు అంచేత, నీవు వచ్చి వచ్చి వెళ్ళు, అంతే “

“సరే. అలాగే." అన్నాడు. ఇక మాటలు లేవు. రవిజీయ్ రావడం. అక్కడ కూర్చోవడం అన్నీ చెప్పడం. గుర్తుకు రానివి కాసేపు పుస్తకాలలో చూసుకోవడం తిరిగి అప్పచెప్పడం వెళ్ళడం. నిత్యకృత్యం అయింది. వారం రోజులు ఇబ్బందిగా ఉంటుంది కదా...! పైగా ఏదో ఒకరోజు ఎవరైనా చూశారనుకో, అందరికీ తెలుస్తుంది.”

“అవును స్వామీ! నిజమే:l." అంటూ నెమ్మదిగా ఆశ్చర్యంతో అన్నాడు. “అందుకే ఒక పని చేద్దాం. నీవు రోజు మీ ఇంట్లో మీ నాన్న పూజ చేసే చోటనే కూర్చొని చెప్పు. నేను ఆ సమయానికి మీ ఇంటికే వస్తా అక్కడే విని వెత్తా." అన్నాడు.

“అలాగే స్వామీ!" అంటూ రోజూ గుడికి వచ్చే పని తప్పడంతో, ఆనందంతో వెళ్లాడు.

నాటి నుండి క్లాసులో విన్న పారాలను విజయ్ ఇంట్లో-స్వామికి చెప్పసాగాడు. దాంతో, పరీక్షలు అద్భుతంగా రాశాడు. క్లాసులో ఫస్ట్ వచ్చాడు. ఉన్నట్టుండి, విజయ్ అంత బాగా పరీక్షలు ఎలా రాశాడో ఎవ్వరికీ తెలియడం లేదు. తను మాత్రం స్వామి తన పెన్నులో దూరి రాస్తున్నందుకు తెగ ఆనంద పడిపోయాడు. నాటినుండీ ప్రతి తరగతిలో కూడా విజయే ఫస్ట్. తన ప్లాను ఫలించినందుకు మల్లేశం మాష్ణారు సంతోషించారు. తన కుమారుడు చదువుకునేలా చేసిన మాష్ణారుకు తల్లిదండ్రులు కృతజ్ఞతలు తెలిపారు.

మల్లేశం మాష్ణారు గుడిలో దేవుడి లాగా మాట్లాడిన విషయంగానీ, ఇలా తాను చేస్తున్న పనిని తల్లిదండ్రులకు ముందుగానే చెప్పినట్లు గానీ, గుడిలో విజయ్ కి కనపడకుండా ఉండేందుకు పూజారి సహకరించిన విషయం గానీ, ఆ నలుగురికీ తప్ప అందరికీ శాశ్వత రహస్యమే. గురు దేవుని మహిమ తో విజయ్ ఎప్పటికీ, క్రమం తప్పకుండా బడిలో పారాలను ఏకాగ్రతతో వింటున్నాడు. ఇంటికి వచ్చాక స్వామికి చెబుతున్నాడు. మార్కులోస్తున్నాయి కాలం గడిచే కొద్దీ తన శ్రమ ఫలితంగానే మార్కులు వస్తున్నాయని విజయ్ కి అర్థం అయింది. తర్వాత అతను దేవుని మీద ఆధారపడటం మానేశాడు.

రచయిత: - మద్దిరాల శ్రీనివాసులు, 9010619066



© 2006–2019 C–DAC.All content appearing on the vikaspedia portal is through collaborative effort of vikaspedia and its partners.We encourage you to use and share the content in a respectful and fair manner. Please leave all source links intact and adhere to applicable copyright and intellectual property guidelines and laws.
English to Hindi Transliterate